Gusthi Pepadhanging Jagad

1


Gusti Pepadhanging jagad


Nyumerepken margine


Tyang ngupados karaharjan


Ing donya ngakerate


Gusti pyambak dados margi


Kula manggih kraharjan


Wonten alam donya ngriki


Ndungkap jaman klanggengan


2


Gusti ingkang nglairaken


Asmanipun kang murba


Dados Bapake manungsa


Rama kang wonten swarga


Kang Ma’asih Mahamirah


Pan sugih palimirma


Dhateng sagunging pra umat


Dhateng kula sadaya


3


Gusti Pepadhanging jagad


Madhangken sagung jalmi


Kang kepengin katarimah


Dening Kang Mahasuci,


Kinen tresna maring Allah,


Ingkang trusing wardaya,


Kinen tresna mring sesami


Saminira sadaya


4


Tyang rumaos kelepatan


Dhateng Kang Mahasuci


Ajrih kenging bebendhune,


Langkung peteng ing ati


Nanging Gusti kang madhangi


Dados Pangruwatipun


Temahan tiyang pitados.


Mesthi antuk apura


5


Saiba peteng manahe


Tyang kang manggih cilaka


Tan kwawi prihatinira


Sambate: kaniaya


Sareng pitados ing Gusti


Tan kirang panglipure


Kumandel piwlase Allah


Dados padhang manahe


6


Mugi cahyaning pepadhang


Kang mancur saking Gusti


Nunten enggal sumrambaha


Mring salumahing bumi


Angicalna pepetenging


Bodho miwah ing dosa


Amadhangi tyang sadarum


‘Pami cahyaning surya


7


Kang mugi padhange Gusti


Nyunari kula, tansah


Ketawisa saking cipta


Wah pikajenging manah


Witne’ saking kalakuan


Iba ta begja kula


Yen ngambah margi kang padhang


Suminggah saking piala !